در رویارویی با هجوم ویرانگر ملخها به مزارع، کشاورزان ایرانی بار دیگر قدرت همبستگی جمعی را به نمایش میگذارند. مقابله با این آفت که میتواند محصول یک سال را نابود کند، نیازمند عزمی مشترک و مشارکتی همگانی است.
همه، از مردان و زنان تا کودکان، با همدلی خندقهایی پهن در اطراف مزرعه حفر میکنند. سپس هر کس با وسیلهای صدادار طبل، سوت، قطعات فلزی یا ظروف مسی و… هیاهویی هماهنگ به پا میکند تا ملخها را به سوی گودالها برانند. پس از سقوط آفت، با ریختن خاک یا آب، خسارت به حداقل میرسد. این صحنه، تجسمی از برنامهریزی جمعی و روحیه همدلی در مواجهه با بحران است.
علاوه بر این، کشاورزان با بهرهگیری از دانش بومی، از همیاری طبیعت نیز بهره میبرند. آنها با حفر گودالهای آب در کنار مزارع، دشمن طبیعی ملخها، یعنی پرندگان سار را به سوی کشتزار جذب میکنند. این روش هوشمندانه، همزیستی مسالمتآمیز با محیط زیست و استفاده از منابع طبیعی برای حل مشکل را نشان میدهد.
هر دو روش، ریشه در فرهنگ همکاری و خرد جمعی دارند و ثابت میکنند که در مواجهه با بلایای طبیعی، همبستگی، برنامهریزی جمعی و اقدام هماهنگ جامعه، تنها راه نجات و حفظ منابع مشترک است.